اخيراً فعاليت يك كمپاني بنام كوئيست آي (Quest Intarnational networkmarketing)  با عنوان مخفف كيو آي (QI) بصورت زيرزميني در ايران شروع شده است و اشخاص زيادي عضو آن شده اند  روش كار اين شركت مشابه شركتهاي هرمي مي باشد كه البته طرفدارانش براي فرار از ملزومات و احكام شرعي و حقوقي كه بر آن شركتها بار شده است هرمي بودن آن را انكار مي نمايند.

به نظر مي رسد اشكالات و تبعات زير در اين فعاليت وجود دارد:

الف) عدم تعادل مبلغ پرداخت شده با ارزش واقعي كالا،‌ به طوري كه در برخي صورتها مبلغ بيش از ده برابر ارزش كالاست.

ب) عدم امكان تحويل كالا.

ج) پرداخت پورسانت بالا در ازاي خريد كالا.

د) به اعتراف خود اشخاص عضو،‌خريد كالا صوري بوده و تنها بهانه اي جهت ورود به سيستم شبكه اي و برخورداري از پورسانت مي باشد. به طوري كه شخص هيچگونه نيازي به سكه يا ساعت طلا نداشته و براي رسيدن به پورسانت مجبور به خريد آن است.

س) خروج ارز از كشور: از مبالغي كه توسط عضو شونده ها جهت خريد كالا از كمپاني پرداخت مي شود تنها حدود نه درصد به اعضاي شبكه به عنوان پورسانت بر مي گردد و حدوداً بيش از ده برابر آن به جيب مديران شركت مي رود كه به باور نگارنده به احتمال زياد يهودي و اسلام ستيز بوده و اين سودها را صرف تضعيف و نابود كردن فرهنگ اسلامي و قرآني مي كنند.

ص) جدا شدن افراد جامعه از شغل هاي اجتماعي خود: به اعتراف خود اعضا در بين آنها خيلي از افراد از كار خود استعفا داده و يا مرخصي گرفته و موقتاً مشغول اين فعاليت شده اند تا به درآمدي رويايي رسيده و زندگي اي رفاهي و سطح بالا داشته باشند. برخي از اعضا كارمند بوده،‌ برخي بازنشسته،‌ برخي كشاورز كه زمين هاي خود را رها كرده و دنبال اين كار آمده،‌ و حتي برخي كم سن و سال بودند كه به جاي درس و تحصيل مشغول چنين فعاليتي شده اند.

ط) مصرف گرايي: با رسيدن اعضا به درآمد رويايي ( كه نگارنده برخي را مشاهده كرده است) اغلب به فكر خرج كردن پولهاي بادآورده و رفاه هرچه بيشتر مي افتند كه مصرف گرايي و رفاه طلبي را در پي خواهد داشت،‌ و چون شخص بدون كار به درآمد مي رسد و بيشتر وقت روزش بيكار است تنها فكر و ذكرش خرج كردن و مصرف نمودن دلارهاي بادآورده خواهد بود. با كمي دقت اين نكته روشن مي شود كه بيگانگان و اسلام ستيزان نقشه ي خوبي براي جوامع جهان سوم كشيده اند و آن اين است كه در قالب اين روش و سيستم نوين مردم را به استعمار كشيده و پول آنها را به طرف خود سرازير كنند و از طرف ديگر از اين جوامع، جوامعي مصرف گرا بسازند كه نه تنها به فكر خلاقيت و پيشرفت نيست بلكه تنها در فكر مصرف كالاهايي است كه توليد بيگانگان است.

اطلاعات تكميلي وجنبه هاي شرعي در آينده ي نزديك بررسي خواهد شد.