سرنوشت و قسمت فرقی باهم ندارند و سرنوشت یا همون قسمت تا حد زیادی بستگی به تصمیم و انتخاب ما دارد بالاخره خدا ما را دارای اراده و اختیار آفریده البته وقتی که من راهی را انتخاب کردم مجبورم تمام حوادثی را که در این راه برایم پیش خواهد آمد تحمل کنم یعنی من نمی توانم راهی را که انتخاب کرده ام اصلاح کرده و بصورت ایده آل درآورم. لذا انتخاب اولیه ارادی است ولی پس از وارد شدن در راه انتخاب شده برخی امور جبری است و من مجبورم تحمل کنم مگر این که راهم را عوض کنم که باید تاوانش یعنی از دست دادن زمان و عمر را بپردازم.

بعنوان مثال خانمی تصمیم میگیرد با آقای مهندسی که خیلی مشهور بوده و مشغله زیادی دارد ازدواج کند با این استدلال که از نظر اقتصادی تامین خواهد بود و در پیش فامیل احترام و عزتی خواهد داشت و این استدلال درست است ولی لوازمی هم دارد اینکه او شبها دیر به منزل خواهد آمد و فرست کمتری برای صرف منزل خواهد داشت و این خانم باید این تبعات جبری را مجبورا تحمل کند که البته به امتیازات دیگری خواهد رسید.

در این زمینه هم میتوانید به کتابهای آموزش عقاید/ محمد تقی مصباح یزدی ، اصول عقاید / قرائتی، و آموزش عقاید/ مکارم شیرازی مراجعه کنید

ضمیر جمع هم در برخی آیات با توجه به عوامل و اسباب افعال خداوند میباشد که توسط فرشتگان انجام میگیرد و چون اراده ی آنها در طول اراده ی الهی است لذا تعبیر به ضمیر جمع میشود.

در این مورد هم میتونین به تفسیر نمونه مراجعه کنین(در آیاتی که ضمیر جمع آمده)